Isipin mo ang isang eksena sa paborito mong teleserye kung saan ang kontrabida ay akala niyang hawak na niya ang lahat sa leeg. Plantsado na ang plano, memoryado na ang linyahan, at handa na ang confetti para sa kanilang “tagumpay.” Pero sa isang iglap, biglang dumating ang bida na may dalang isang katotohanan na wawasak sa lahat ng kasinungalingan. Ganitong-ganito ang naramdaman ng marami sa isang mainit na pagdinig kamakailan na naging usap-usapan sa buong social media. Hindi ito scripted drama sa telebisyon, kundi totoong buhay na bangayan sa pulitika na may dalang matinding rebelasyon. Ang akala ng marami na simpleng hearing lang ay nauwi sa isang malaking “pasabog” na nag-iwan sa ilang mga personalidad na tila nalaglagan ng hollow blocks sa kahihiyan. Handa ka na ba sa mainit na chika na ito?
Ang sentro ng kontrobersya ay ang mainit na paghaharap sa pagitan ng beteranong imbestigador na si dating Senador Ping Lacson at ng kampo nina Congressman Rodante Marcoleta at Discaya. Sa mga nakaraang araw, tila may nabubuong naratibo o “script” na pilit umanong ipinapaniwala sa publiko hinggil sa mga isyung kinakaharap ng bayan. Marami ang nakapansin na parang may sinusunod na storyline ang ilang mga personalidad para pagtakpan ang katotohanan o ilihis ang atensyon ng mga tao. Sa mundo ng pulitika, hindi na bago ang ganitong mga galawan. Madalas, ang mga hearing ay nagiging entablado para sa mga grandstanding at pagpapa-pogi, sa halip na paghahanap ng tunay na hustisya. Kaya naman, marami ang naging eskeptiko noong umpisa kung may patutunguhan ba ang nasabing pagdinig.
Pero iba ang ihip ng hangin nang pumasok sa eksena si Ping Lacson. Kilala si Lacson bilang isang “no-nonsense” na tao. Hindi siya mahilig sa mabulaklak na salita o sa mga dramang pang-media. Kapag siya ang nagtanong, asahan mo na may pinaghuhugutan ito at may dalang mabibigat na ebidensya o “resibo.” Sa pagdinig na ito, tila ba dala niya ang kanyang buong arsenal ng karanasan bilang dating pulis at senador para baklasin ang anumang kasinungalingan na pilit itinatayo sa harap ng komite. Ang kanyang presensya pa lang ay sapat na para magdulot ng tensyon sa mga taong may itinatago.
Habang nagpapatuloy ang pagdinig, ramdam ang kumpiyansa sa panig nina Marcoleta. Tila ba kampante sila na ang kanilang bersyon ng kwento ang mananaig. Para silang mga direktor na nanonood sa kanilang obra maestra na gumagana ayon sa plano. Ang mga naunang pahayag ay tila sumusuporta sa kanilang naratibo, at mukhang plantsado na ang lahat. Ito ‘yung mga sandali na mapapaisip ka kung talaga bang mananaig ang hustisya o muli na namang mananalo ang mga magagaling magpaikot ng kwento. Ang mga netizens na nanonood sa live stream ay kanya-kanyang komento na ng kanilang pagkadismaya sa tila ba moro-morong nangyayari.
Ngunit, sadyang mapaglaro ang tadhana. Dumating ang pagkakataon ni Lacson na magtanong sa isang testigo. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagtaas ng boses. Sa halip, ang kanyang mga tanong ay kalmado pero matatalim, tila mga karayom na tumutusok sa mga butas ng kwentong pilit ibinebenta nina Marcoleta. Isa-isa niyang hinimay ang mga detalye. Tinanong niya ang mga bagay na pilit iniiwasan ng iba. Dito na nagsimulang magbago ang timpla ng testigo. Ang dating matatag na mga sagot ay napalitan ng pag-aalinlangan. Ang “script” na akala nila ay matibay ay nagsimula nang magkabitak-bitak sa harap ng buong bansa.
Ang pinakamatinding sandali ay nang tuluyan nang “kumanta” ang testigo dahil sa matinding pressure ng mga tanong ni Lacson. Hindi na kinaya ng testigo na panindigan ang kasinungalingan sa harap ng isang taong alam mong hawak ang katotohanan. Ibinunyag ng testigo ang mga detalye na direktang bumabasag sa naratibo nina Marcoleta at Discaya. Para itong isang dam na bumigay at umapaw ang tubig ng katotohanan. Ang mga rebelasyon ay nakakagulat at nagdulot ng matinding dagok sa kredibilidad ng kabilang kampo. Ito ‘yung tinatawag na “point of no return” – ang sandaling wala ka nang magagawa kundi harapin ang katotohanan.
Isipin niyo ang kahihiyan na inabot ng kampo ni Marcoleta sa sandaling iyon. Live na napapanood ng milyun-milyong Pilipino ang pagka-wasak ng kanilang “script.” Walang mapagtaguan ng mukha. Ang mga camera ay nakatutok sa bawat reaksyon nila – ang pagkawala ng ngiti, ang pagkunot ng noo, at ang pilit na pagpapakita ng tapang kahit alam nilang talo na sila sa round na ito. Ito ‘yung klase ng kahihiyan na mahirap burahin sa isipan ng publiko. Ang imahe ng isang pulitiko na nahuli sa akto ng pagmamanipula ng katotohanan ay isang mantsa na mahirap tanggalin.
Para sa maraming Pilipino, ang pangyayaring ito ay higit pa sa pulitika; ito ay isang personal na tagumpay. Pagod na ang taong-bayan sa mga boladas at pambobola ng mga nasa kapangyarihan. Ang makita ang isang beteranong tulad ni Lacson na binabasag ang mga kasinungalingan ay nagbibigay ng pag-asa na mayroon pa ring mga taong handang tumindig para sa tama. Ito ay patunay na hindi habang panahon ay kayang paikutin ng mga mapagsamantala ang utak ng mga Pilipino. Ang bawat rebelasyon ng testigo ay tila isang suntok para sa mga taong matagal nang niloloko ng sistema.
Ang galing ni Lacson sa pagtatanong ay muling nagpaalala sa publiko kung bakit siya naging matunog na pangalan sa larangan ng imbestigasyon. Hindi niya kailangan ng stunts. Hindi niya kailangan mag-viral sa pamamagitan ng pagsayaw o pagpapatawa. Ang kanyang sandata ay ang kanyang talino, paghahanda, at hindi matatawarang dedikasyon sa katotohanan. Sa panahong puro “fake news” at propaganda ang nagkalat, ang isang tulad ni Lacson na nakabase sa ebidensya ay isang malaking ginhawa. Ipinakita niya na ang tunay na serbisyo publiko ay ang paghahanap ng katotohanan, gaano man ito kasakit para sa iba.
Sa kabilang banda, ang nangyari kina Marcoleta at Discaya ay isang malaking leksyon. Ipinapakita nito na ang katotohanan ay may sariling paraan para lumabas. Kahit anong galing mong gumawa ng kwento, kahit gaano karaming tao ang kasabwat mo, darating ang panahon na may isang tao o isang pangyayari na sisira sa lahat ng ito. Ang tiwala ng publiko ay napakahirap kunin pero napakadaling mawala. Sa isang iglap, ang reputasyon na binuo ng mahabang panahon ay pwedeng gumuho dahil sa isang maling hakbang at pagnanais na pagtakpan ang katotohanan.
Ang social media ay agad na nag-apoy sa mga reaksyon pagkatapos ng hearing. Bumaha ng mga memes, video clips, at maiinit na komentaryo mula sa mga netizens. Halos lahat ay nagkakaisa sa pagsasabing “dasurv” o deserve ng kabilang kampo ang nangyaring kahihiyan. Ang damdamin ng publiko ay halo ng tuwa dahil sa paglabas ng katotohanan, at inis dahil sa harap-harapang panloloko na muntik nang magtagumpay. Ito ay patunay na ang mga Pilipino ngayon ay mas mapanuri na at hindi na basta-basta naniniwala sa mga sinasabi ng mga pulitiko.
Narito ang ilan sa mga umaatikabong reaksyon na aming nakalap mula sa iba’t ibang social media platforms. Basahin niyo at siguradong makaka-relate kayo sa kanilang mga sentimyento.
“Grabe si Ping Lacson! Walang kupas! Chill lang magtanong pero tagos hanggang buto. Kitang-kita mo yung pawis nung mga nasa kabilang kampo kahit naka-aircon naman sila. Iba talaga kapag alam mo ang ginagawa mo at may hawak kang ebidensya. Saludo ako sayo, Sir Ping!” – JuanDelaCruz_Warrior
“Naku po, secondhand embarrassment malala para kay Marcoleta! Imagine, live na live tapos nabuking yung script niyo? Kung ako ‘yan, magpapalamon na lang ako sa lupa. Ang kakapal din kasi ng mukha na mag-imbento ng kwento sa harap ng bayan. Buti nga sa inyo!” – MaritesOfManila
“Finally! May bumasag din sa mga kasinungalingan nila. Nakakasawa na yung puro sila dada pero puro naman pambobola. Sana magtuloy-tuloy na ito at managot ang dapat managot. Huwag sana ningas-kugon lang itong hearing na ito. We need justice!” – ConcernedCitizenPH
“Ang satisfying panoorin nung unti-unting nagbabago yung mukha nila nung kumakanta na yung testigo. From confident to panic real quick! Yan ang napapala ng mga sinungaling. Karma is digital na talaga ngayon, ang bilis ng balik!” – NetizenBuzz_01
“Sana all katulad ni Lacson na hindi takot banggain ang mga malalaking tao. Kailangan natin ng mas maraming lider na katulad niya na hindi nabibili at hindi natatakot sa mga sindikato. This is what public service should look like.” – PatriotPinoy
“Wait lang, popcorn please! Daig pa nito ang ending ng mga sikat na teleserye. Ang daming plot twist sa totoong buhay. Nakakalungkot lang isipin na ang kinabukasan ng bayan ang nakataya dito, hindi lang basta ratings sa TV.” – BingeWatcher_Politics
Sa huli, ang mga ganitong pangyayari ay nagpapaalala sa atin na tayong mga mamamayan ay may kapangyarihan din. Ang ating pagmamatyag at hindi pananahimik ay mahalaga para panagutin ang mga nasa posisyon. Kung hindi dahil sa ingay ng social media at matamang pagbabantay ng publiko, baka nalusutan na naman tayo ng mga mapagsamantala. Ang bawat “share,” “like,” at “comment” natin ay may ambag para ipakita sa kanila na gising tayo at hindi tayo papayag na lokohin na lang basta-basta.
Ang hamon ngayon ay kung ano ang mangyayari pagkatapos ng “pasabog” na ito. Hanggang hearing na lang ba ito o mayroon talagang mananagot sa batas? Ang kasaysayan natin ay puno ng mga maiinit na imbestigasyon na sa huli ay nawawalan din ng saysay dahil walang nakukulong na malalaking isda. Sana sa pagkakataong ito, iba naman ang maging resulta. Sana ang kahihiyan na inabot nila ay maging daan para sa tunay na pagbabago at pananagutan.
Kayo mga Ka-Abante, anong masasabi niyo sa mainit na balitang ito? Nasiyahan din ba kayo sa pagkakabuking ng “script” nina Marcoleta? Sa tingin niyo ba ay magtutuloy-tuloy na ang paglabas ng katotohanan dahil sa ginawa ni Ping Lacson? I-comment niyo na sa ibaba ang inyong mga reaksyon, opinyon, at kahit mga memes pa ‘yan! Pag-usapan natin ito dahil deserve ng bawat Pilipino na malaman ang totoo. Huwag kalimutang i-share ang artikulong ito sa inyong mga pamilya at kaibigan para lahat tayo ay updated sa mga ganap sa ating bayan. Hanggang sa muli nating chikahan!