Diosko po! Talagang napahawak ako sa aking dibdib nang marinig ko ang balitang ito. Sino ba naman ang hindi mabibigla kung ang pinag-uusapan na ay ang kaligtasan at kinabukasan ng ating Pangalawang Pangulo? Sa panahon ngayon, akala natin ay simpleng politika lang ang nangyayari, iyong tipong asaran lang sa senado o kaya naman ay sagutan sa mga press conference. Pero mga kababayan, iba na pala ang ihip ng hangin. Tila may mas malalim at mas madilim na planong niluluto na lingid sa kaalaman ng nakararami. Ang sabi nga sa mga usap-usapan, hindi lang daw simpleng pagpapatalsik sa pwesto ang inihahanda para kay Vice President Sara Duterte. Hindi lang impeachment ang naka-amba, kundi ang posibleng pagkakulong niya. Isipin niyo iyan, ang isang halal na bise presidente, gustong ipakulong? Para saan? Para hindi makatakbo sa susunod na eleksyon? Nakakapanindig-balahibo ang ganitong mga kaganapan sa ating bayan.
Ayon sa isang sikat na tagapagbalita online, mayroon silang natanggap na impormasyon mula sa isang “reliable source.” Ito iyong mga klaseng balita na hindi basta-basta ibinabalita sa mainstream media dahil siguro ayaw nilang magdulot ng panic o kaya naman ay may mga taong makapangyarihan na pumipigil dito. Ang sabi, tila hindi pa sigurado si VP Sara kung tatakbo siya sa darating na halalan. Maraming spekulasyon, maraming agam-agam. Pero kung susuriin natin ang sitwasyon, tila ba wala na siyang ibang pagpipilian. Ang sitwasyon ay naging “do or die” na para sa kanya at sa kanyang mga taga-suporta. Kung hindi siya tatakbo at mananalo bilang pangulo sa 2028, ang sabi ng source ay siguradong kulong ang abot niya. Ito ang nakakatakot na realidad na tila unti-unting lumilinaw sa ating harapan. Ang pulitika sa Pilipinas ay hindi na lang basta serbisyo, naging personalan na at tila ba buhay at kalayaan na ang nakataya.
Bakit kamo kailangan humantong sa ganito? Simple lang ang lohika ng mga nagmamasid. Nakikita ng kasalukuyang administrasyon at ng mga kalaban sa politika na malakas pa rin ang hatak ng mga Duterte. Alam nila na kapag si Sara ang naupo, maaaring mawala sa kanila ang kapangyarihan. At sa laro ng kapangyarihan, takot ang numero unong kalaban. Takot silang maresbakan, takot silang mawala sa pwesto, at takot silang sila naman ang habulin ng batas kapag nagkataon. Kaya naman, ang solusyon nila ay unahan na. Tanggalin na sa landas habang maaga pa. Kung totoo man ang mga balitang ito, napakalungkot isipin na ang ating bansa ay nagiging entablado na lang ng gantihan at pansariling interes ng mga nasa itaas, habang tayong mga ordinaryong mamamayan ay naiiwang nagmamasid at nagdarasal na sana ay huwag tuluyang bumagsak ang ating bayan.
Hindi lang si VP Sara ang nasa panganib dito. Damay-damay na ito, mga kababayan. Ayon sa pagsusuri, kapag nagtagumpay ang planong ipakulong si VP Sara, sunod na target ang kanyang mga kaalyado. Lahat ng sumusuporta, lahat ng nag-iingay para sa katotohanan, at maging ang mga vloggers na naglalabas ng mga ganitong impormasyon ay posibleng patahimikin o gawan ng kaso. Ganito kadesperado ang sitwasyon. Ito ay isang malinaw na senyales na ang demokrasya natin ay nasa isang kritikal na kondisyon. Ang sabi nga sa video, dalawa lang ang pwedeng mangyari sa Pilipinas: either makukulong si Sara at ang kanyang grupo, o kapag nanalo si Sara, ang kabilang kampo naman ang mananagot sa kanilang mga ginawa. Walang gitna. Walang “in between.” Ito ay labanan ng ubusan ng lahi sa larangan ng politika. At sa gitna ng sigalot na ito, sino ang talo? Tayong mga Pilipino.
Pag-usapan naman natin ang kasalukuyang proseso. Sa ngayon, hinihintay pa ang desisyon ng Korte Suprema tungkol sa motion for reconsideration na isinampa ng Kongreso. Ito ay may kinalaman sa mga rules ng impeachment. Ang daming legal jargon, ang daming pasikut-sikot, pero ang dulo at dulo nito ay kung paano nila mapapadali ang pagtanggal kay VP Sara. Inaasahan na lalabas ang desisyon mula ngayon hanggang sa unang linggo ng Pebrero. Ang sabi ng commentator, kung pabor sa Kongreso ang desisyon, diretso na sa paglilitis sa Senado. Kung hindi naman pabor, kailangan nilang baguhin ang rules. Pero ang nakakatawa, o mas tamang sabihin na nakakaiyak, ay parang nagmamadali sila. Parang atat na atat na maisakatuparan ang kanilang plano. Bakit kailangan madaliin? Dahil ba takot sila na habang tumatagal ay lalong nagagalit ang taong bayan? O dahil ba may mga tinatago silang baho na ayaw nilang maamoy ng publiko bago pa man dumating ang eleksyon?
Habang abala sila sa politika, ano naman ang nangyayari sa ating lipunan? Heto ang isa pang nakakabahalang balita na tinalakay. May viral video na kumalat tungkol sa isang insidente ng snatching sa Bonifacio Global City o BGC. Alam naman natin na ang BGC ay isa sa mga pinakasosyal, pinakamahal, at dapat sana ay pinakaligtas na lugar sa Metro Manila. Dito nakatira ang mga mayayaman, dito nag-oopisina ang mga malalaking kumpanya. Ang presyo ng lupa dito ay umaabot ng daan-daang libo kada metro kwadrado. Pero isipin niyo, kahit sa ganitong lugar, hindi ka na ligtas? Kitang-kita sa video kung paano buong tapang na dinukutan ang isang lalaking may backpack habang nagbubukas lang ng pinto ng sasakyan. Walang takot ang mga gumawa nito. At ang masakit, hindi man lang naramdaman ng biktima na ninanakawan na siya.
Ang insidenteng ito sa BGC ay hindi lang simpleng krimen. Ito ay repleksyon ng tunay na kalagayan ng ating bansa. Kung sa BGC na napakaraming security guard at CCTV ay nangyayari ang ganito, paano pa kaya sa mga ordinaryong lansangan? Paano pa kaya sa mga lugar na walang ilaw at walang nagbabantay? Ang sabi ng mga otoridad, “isolated case” daw ito. Pero maniniwala pa ba tayo? Parang araw-araw na lang may nababalitaan tayong ganito. Ang mas nakakagulat pa, nang mahuli ang mga suspek, napag-alaman na sila ay sangkot din sa pinagbabawal na gamot. Dito na pumasok ang koneksyon ng krimen at bisyo. Kapag ang tao ay lulong sa masamang bisyo, gagawin ang lahat, kahit ang magnakaw, para lang matustusan ang kanilang pangangailangan. Ito ang cycle na sumisira sa ating lipunan.
Dito na rin pumasok ang matinding kritisismo sa administrasyon. Ang sabi ng commentator, ang problema sa droga at krimen ay tila lumalala sa halip na mawala. Naalala niyo ba noong nakaraang administrasyon? Takot ang mga gumagawa ng masama. Pero ngayon, tila lumalakas na naman ang loob nila. Bakit? Dahil ba nararamdaman nilang malambot ang pagpapatupad ng batas? O dahil ba mismong sa mga namumuno ay may mga isyu rin ng pagiging sangkot sa mga ganitong gawain? Napakabigat na akusasyon ito, pero ito ang laman ng usap-usapan ng mga netizens. Ang tiwala ng bayan ay unti-unting nawawala dahil sa mga nakikita nilang kapabayaan. Ang hair follicle test na hamon sa Pangulo ay naging simbolo na lang ng kawalan ng tiwala. Sabi ng iba, wala daw kinalaman ito sa public trust. Pero paano magtitiwala ang tao kung may hinala sila na ang kanilang lider ay hindi nasa tamang wisyo?
Ang ekonomiya natin ay isa pang malaking dagok. Ramdam na ramdam ng bawat Pilipino ang pagtaas ng presyo ng bilihin. Ang palitan ng dolyar kontra piso ay pumapalo na sa halos 60 pesos. Ang taas! Para sa mga OFWs, baka isipin ng iba na maganda ito dahil malaki ang palit ng pera nila. Pero ang katotohanan, kinakain din ito ng taas ng presyo ng bilihin dito sa Pilipinas. Walang silbi ang mataas na palitan kung ang bigas at ulam naman ay ginto ang presyo. Ang sabi sa video, ito ay senyales ng pagbagsak ng ekonomiya. Wala nang tiwala ang mga investors. Ayaw nilang maglagay ng negosyo sa bansa na magulo ang politika at hindi sigurado ang seguridad. At kapag walang investors, walang trabaho. Kapag walang trabaho, gutom ang aabutin ng pamilyang Pilipino.
May nagbabala na baka matulad tayo sa Venezuela. Isang bansa na dating napakayaman dahil sa langis, pero bumagsak at naghirap dahil sa maling pamamalakad at korapsyon. Nakakatakot isipin na posible itong mangyari sa atin. Nakikita na natin ang mga senyales. Ang pag-alis ng mga tao, ang paghina ng pera, ang kawalan ng makain. Huwag naman sana, pero kung hindi magbabago ang direksyon ng ating gobyerno, saan tayo pupulutin? Ang mga “optics” o pagpapaganda ng imahe na ginagawa ng mga trolls at propagandista ay hindi nakakabusog. Hindi nito mababayaran ang kuryente at tubig. Hindi nito mapapa-aral ang mga bata. Ang kailangan ng taong bayan ay tunay na solusyon, hindi puro papogi at pangako.
Ang approval rating ng Pangulo, ayon sa pinakabagong survey, ay nasa 24% na lang. Napakababa nito! At ang disapproval rating ay nasa 51%. Ibig sabihin, mas marami na ang ayaw sa kanya kaysa sa may gusto. Sa kasaysayan ng ating bansa, bihira ang ganito kababang numero sa gitna ng termino. Ipinapakita nito na gising na ang mga Pilipino. Hindi na sila nadadaan sa mga matatamis na salita. Nakikita nila ang realidad. Nakikita nila ang ghost projects, ang mga flood control na hindi gumagana kapag bumabaha, at ang mga biyahe na wala namang naiuuwing pakinabang. Ang tiwala ay mahirap kitain pero madaling mawala. At sa tingin ng marami, ubos na ang tiwala nila sa kasalukuyang administrasyon.
Ngayon, balikan natin si VP Sara. Sa gitna ng lahat ng kaguluhan at paghihirap na ito, siya ang nakikita ng marami na pag-asa. Kaya siguro ganun na lang ang takot ng mga kalaban sa kanya. Alam nila na kapag siya ang namuno, babalik ang disiplina. Babalik ang takot ng mga kriminal. At higit sa lahat, mananagot ang mga dapat managot. Ito ang dahilan kung bakit pilit siyang ginigipit. Ito ang dahilan kung bakit gusto siyang ipakulong. Dahil siya ang hadlang sa kanilang pagnanais na manatili sa kapangyarihan at itago ang kanilang mga kasalanan. Pero ang tanong, papayag ba ang taong bayan? Hahayaan ba natin na ang kaisa-isang pag-asa para sa pagbabago ay tanggalin sa atin?
Ang panawagan ng vlogger ay malinaw: Huwag tayong lilihis. Huwag tayong papayag na iligaw nila ang kwento. Ang tunay na isyu ay ang kapabayaan, ang korapsyon, at ang panggigipit sa mga lumalaban para sa bayan. Kailangan nating maging mapagmatyag. Kailangan nating magsalita. Hindi ito ang panahon para manahimik. Kung mananahimik tayo, parang pumayag na rin tayo sa ginagawa nila. Ang laban na ito ay hindi lang para kay VP Sara, ito ay laban para sa kinabukasan ng ating mga anak. Laban ito para sa isang Pilipinas na ligtas, maunlad, at may dangal.
Sa social media, bumubuhos ang reaksyon ng mga netizens. Heto ang ilan sa mga sentimyento na makikita mo sa comment section:
“Nakakagalit! Bakit kailangan ganyanin si VP Sara? Halatang-halata na takot sila sa kanya. Stay strong VP, nasa likod mo kami!” – Ito ang sigaw ng isang taga-suporta na hindi makapaniwala sa balitang gustong ipakulong ang Bise Presidente. Ramdam mo ang gigil at ang pagnanais na ipagtanggol ang kanilang idolo.
“Grabe naman ‘yan, pati sa BGC hindi na safe? Ano na nangyayari sa Pilipinas? Dati takot na takot ang mga snatcher, ngayon parang sila pa ang hari ng kalsada. Nakakatakot lumabas ng bahay.” – Komento naman ng isang concerned citizen na nababahala sa seguridad. Totoo naman, diba? Sino ba ang hindi matatakot kung sa premier city pa nangyayari ang krimen?
“Bagsak na talaga ang ekonomiya. Yung 1k ko sa palengke, parang 100 na lang ang halaga. Tapos yung mga nakaupo, puro party at travel lang inaatupag. Maawa naman kayo sa amin!” – Hinaing ng isang nanay na hirap na hirap nang pagkasyahin ang budget. Ito ang tunay na boses ng masa na hindi naririnig sa malalaking media.
“Huwag kayong magpapaloko sa mga survey na ‘yan. Alam naman nating lahat na manipulated ‘yan. Pero kahit anong gawin nila, lalabas at lalabas ang katotohanan. Malapit na ang oras ng paniningil.” – Isang netizen na tila nawalan na ng tiwala sa sistema at naghihintay na lang ng karma o hustisya.
“Nakakalungkot isipin na nagiging Venezuela na tayo. Sana mali ang hinala, pero ang hirap maging positibo kung nakikita mong pabagsak ng pabagsak ang lahat. Lord, kayo na po ang bahala sa Pilipinas.” – Panalangin ng isang netizen na puno ng pangamba.
Ang mga ganitong reaksyon ay patunay na hindi manhid ang mga Pilipino. Nakikita nila, nararamdaman nila, at nasasaktan sila sa nangyayari. Ang galit ay nag-iipon. Ang pasensya ay nauubos. At ang takot para kay VP Sara ay nagiging gasolina para mas lalo silang lumaban at sumuporta. Hindi nila hahayaan naapi ang tingin nilang kakampi nila.
Sa huli, ang tanong na naiiwan sa ating lahat ay ito: Ano ang gagawin mo? Hahayaan mo na lang ba na magpatuloy ang ganitong sistema? O titindig ka at sasama sa sigaw ng pagbabago? Ang balitang ito tungkol sa planong pagpapakulong kay VP Sara ay hindi lang chismis. Ito ay babala. Babala na may mga pwersang gumagalaw para sirain ang ating demokrasya. At nasa ating mga kamay kung papayagan natin silang magtagumpay.
Kaya mga kababayan, manatiling nakatutok. Huwag basta maniniwala sa mga “optics” at pampagandang imahe. Suriin ang katotohanan. At higit sa lahat, huwag kalimutang ipagdasal ang ating bayan at ang mga lider na tunay na nagmamalasakit sa atin. Tuloy ang laban! Huwag tayong bibitaw. Dahil sa dulo, ang katotohanan at kabutihan pa rin ang mananaig.
Kayo, ano sa tingin niyo? Posible bang mangyari ang kinakatakutan nating lahat? I-comment niyo lang sa ibaba ang inyong saloobin dahil mahalaga ang bawat boses ninyo. Sabay-sabay nating bantayan ang mga susunod na kabanata sa teleserye ng totoong buhay na ito. Ingat po tayong lahat!