Mula sa mga bulwagan ng United Nations hanggang sa mga opisina ng mga makapangyarihang lider sa Russia at Amerika, bumubuhos ang suporta at panawagan para sa katarungan. Ang malakas na sigaw: Ang nangyari kay Duterte ay hindi isang legal na proseso kundi isang anyo ng “extraordinary rendition” o mas masakit pang pakinggan—isang kidnapping sa isang dating hinalal na pinuno ng estado.
Ang Matapang na Paninindigan ng Japan sa UN
Sa gitna ng pagpupulong ng United Nations Human Rights Council (UNHRC), hindi nagdalawang-isip ang Japanese researcher na si Shunichi Fujiki na ilantad ang sa tingin niya ay isang malaking inhustisya. Sa harap ng mga kinatawan mula sa iba’t ibang bansa, mariing kinondena ni Fujiki ang pagtrato sa dating Pangulo na nasa edad 80 na.
Ayon sa kanya, ang tanging kasalanan ni Duterte ay ang pagprotekta sa milyun-milyong Pilipino laban sa salot ng ilegal na droga, ngunit ang kapalit nito ay ang pag-alis sa kanya sa sariling bayan nang walang malinaw na proseso.
Ipinaliwanag ni Fujiki na ang kasalukuyang administrasyon ay tila nagmadali sa pag-extradite kay Duterte, na nilalaktawan ang mga lokal na korte ng Pilipinas. Ito ay hindi lamang paglabag sa karapatang pantao ng isang indibidwal, kundi isang tahasang pagyurak sa soberanya ng Pilipinas.
Paano nga naman magkakaroon ng hustisya kung ang mismong batas ng bansa ay hindi nirespeto bago dalhin ang isang mamamayan sa dayuhang korte? Ang tanong ng marami: Bakit kailangang dumaan sa “shortcut” kung malinis ang intensyon ng pamahalaan?
Ang Legal na Laban at ang Isyu ng “Kidnapping”
Hindi rin nagpaawat si Atty. Harry Roque sa kanyang paglalantad ng katotohanan sa harap ng pandaigdigang media. Sa isang panayam sa isang Russian TV station, buong tapang na ginamit ni Roque ang terminong “kidnapping” upang ilarawan ang pagdakip at pagdadala kay Duterte sa The Hague.
Ayon sa legal na eksperto, hindi sumunod sa Rome Statute ang naging proseso dahil hindi muna dumaan sa mga lokal na hukuman ang dating Pangulo bago ito isuko sa ICC.
Binigyang-diin din ni Roque ang isyu ng hurisdiksyon. Matatandaang opisyal nang kumalas ang Pilipinas sa Rome Statute, kaya naman kinuwestyon niya kung bakit may karapatan pa rin ang ICC na manghimasok sa mga usapin ng bansa.
Para sa kampo ni Duterte, ang lahat ng nangyayari ay bahagi ng isang malaking “political prosecution” na ang layunin ay pahinain ang impluwensya ng pamilyang Duterte at patahimikin ang boses ng oposisyon.
Ang pagkakakulong ng dating Pangulo sa loob ng mahigit isang taon nang walang mabilis na paglilitis ay isa ring malinaw na indikasyon na hindi katarungan ang prayoridad dito kundi ang panggigipit.
Ang Matinding Emosyon ni Bise Presidente Sara Duterte
Sa paggunita sa unang anibersaryo ng pagdakip sa kanyang ama, hindi naitago ni Bise Presidente Sara Duterte ang kanyang pait at galit. Sa kanyang pahayag, ipinaalala niya sa publiko na ang “irregular process of law” na dinanas ng kanyang ama ay isang babala sa lahat. Ayon sa kanya, ang batas ay hindi dapat ginagamit na sandata para sa pansariling interes at politikal na ambisyon.
Ang mensahe ni VP Sara ay malinaw: Ang isang tunay na malayang nasyon ay pinapatakbo ng sarili nitong mga institusyon at hindi dapat dinidiktahan ng anumang panlabas na puwersa.
Ang kanyang panawagan ay hindi lamang para sa kanyang ama, kundi para sa kalayaan ng bansa na magpasya para sa sarili nitong mga mamamayan. Ang bawat salita niya ay punong-puno ng pagmamahal sa ama at dedikasyon sa bayan, na nagpapatatag sa loob ng mga tagasuporta na patuloy na naniniwala sa adbokasiya ni Tatay Digong.
Ang Pakikialam ng Amerika: Ang Trump-Ratcliffe Connection
Marahil ang pinaka-shocking na bahagi ng mga ulat na ito ay ang balitang may kinalaman ang kampo ni dating US President Donald Trump sa sitwasyon.
Ayon sa mga lumalabas na ulat mula sa mga sirkulo ng Republican Party, kasalukuyang may negosasyon para sa “political asylum” nina Rodrigo Duterte at dating Brazilian President Jair Bolsonaro. Sinasabing ang dating CIA Director na si John Ratcliffe ang utak sa likod ng operasyong ito.
Higit pa rito, nabanggit na si Trump mismo ay nagbabanta ng matitinding parusa o “severe unprecedented sanctions” laban sa ICC at maging sa Brazil kung hindi nila isusuko ang dalawang konserbatibong lider.
Ito ay nagpapakita na sa mata ng ilang makapangyarihang lider sa Amerika, si Duterte ay isang kaalyado na hindi dapat pabayaan sa kamay ng mga globalistang institusyon. Ang suportang ito mula sa labas ay nagbibigay ng bagong pag-asa na ang laban ni Duterte ay malayo pa sa pagtatapos.
Pagsusuri: Nagising na ang Sambayanan
Sa kabila ng mga pagtatangka na sirain ang imahe ng dating Pangulo, tila baliktad ang naging epekto nito. Ayon sa pagsusuri ng maraming vlogger at social media influencers, ang patuloy na pagbuhos ng suporta kay Duterte sa labas ng kanyang detention cell sa The Hague ay patunay na hindi siya nakakalimutan ng sambayanan.
Binabatikos ng marami ang kasalukuyang administrasyon sa diumano’y “pagbebenta” sa dating lider upang mapangalagaan ang kanilang sariling interes at pagtakpan ang mga pagkukulang ng pamahalaan.
Hindi ito usapin ng human rights lamang; ito ay usapin ng prinsipyo at katapatan sa bayan. Ang mga Pilipino ay kilala sa pagiging mapagmahal sa kanilang mga lider na tunay na naglingkod. Sa bawat araw na lumilipas na si Duterte ay nasa piitan, lalong tumitindi ang galit ng publiko sa mga taong naging kasangkapan sa kanyang pagpapakulong.
Isang Tawag sa Pagkakaisa
Ang kasaysayan ang magiging huling hurado sa mga kaganapang ito. Ngunit habang tayo ay nasa gitna ng unos, mahalagang manatili tayong mapanuri at matapang. Ang kaso ni dating Pangulong Rodrigo Duterte ay nagsisilbing salamin ng kalagayan ng ating katarungan at soberanya. Kung ang isang dating Pangulo ay maaaring gawan ng ganitong uri ng inhustisya, paano pa kaya ang ordinaryong mamamayan?
Ang pagkakaisa ng Japan, Russia, at ng kampo ni Trump sa panawagang palayain si Duterte ay isang malakas na hudyat na hindi natutulog ang katarungan. Darating ang panahon na ang lahat ng mga nagkunwari at nagtraydor sa bayan ay mananagot sa harap ng taumbayan.
Sa ngayon, ang panalangin at suporta para sa kaligtasan at kalayaan ni Tatay Digong ang siyang nagbibigkis sa atin. Hindi tayo titigil hangga’t hindi siya nakakabalik sa kanyang pamilya at sa bansang kanyang minahal at pinagsilbihan nang buong tapat.
Ang laban na ito ay hindi lamang para sa isang tao; ito ay laban para sa dignidad ng bawat Pilipino at para sa kinabukasan ng ating Inang Bayan. Patuloy tayong magbantay, magsalita, at manindigan para sa katotohanan.